تبلیغات
* وبــلاگ حـامیـان دکتــر احمــــــــدی نـــژاد * - اشعاری که دکتر احمدی نژاد در آیین دیدار مولانا و شمس قرائت کرد...






* وبــلاگ حـامیـان دکتــر احمــــــــدی نـــژاد *

اللهم عجل لولیک الفرج...

دكتر محمود احمدی‌نژاد  در آیین گرامیداشت دیدار «مولانا و شمس»، این نشست را یك گردهمایی برای پاسداشت عرفا، عرفان، معرفت، كمال، هنر، زیبایی و تعالی انسان و بزرگداشت انسانی بزرگ و كمال یافته توصیف كرد و با بیان اینكه، قصد دارم عرض ارادتی به ساحت مولانا و همه بزرگان این دیار داشته باشم، گفت: سخن گفتن از مولانا، سخن گفتن از انسان و انسان صحنه‌گردان عالم و موضوع اصلی هستی است و برای رسیدن به كمال و جاودانگی و زیبایی خلق شده و از همین‌رو زیبادوست بوده و به دوستی گرایش دارد.

دكتر احمدی نژاد در پایان این مراسم قطعه‌ شعری از مولانا خطاب به امام عصر (عج) و قطعه‌ای دیگر به عنوان عرض ارادت به عارفان قرائت كرد.



منگر به هر گدایی که تو خاص از آن مایی --- مفروش خویش ارزان که تو بس گران بهایی

به عصا شکاف دریا که تو موسی زمانی --- بدران قبای مه را که ز نور مصطفایی

بشکن سبوی خوبان که تو یوسف جمالی --- چو مسیح دم روان کن که تو نیز از آن هوایی

به صف اندرآی تنها که سفندیار وقتی --- در خیبر است برکن که علی مرتضایی

بستان ز دیو خاتم که تویی به جان سلیمان --- بشکن سپاه اختر که تو آفتاب رایی

چو خلیل رو در آتش که تو خالصی و دلخوش --- چو خضر خور آب حیوان که تو جوهر بقایی

بسکل ز بی‌اصولان مشنو فریب غولان --- که تو از شریف اصلی که تو از بلند جایی

تو به روح بی‌زوالی ز درونه باجمالی --- تو از آن ذوالجلالی تو ز پرتو خدایی

تو هنوز ناپدیدی ز جمال خود چه دیدی --- سحری چو آفتابی ز درون خود برآیی

تو چنین نهان دریغی که مهی به زیر میغی --- بدران تو میغ تن را که مهی و خوش لقایی

چو تو لعل کان ندارد چو تو جان جهان ندارد --- که جهان کاهش است این و تو جان جان فزایی

تو چو تیغ ذوالفقاری تن تو غلاف چوبین --- اگر این غلاف بشکست تو شکسته دل چرایی

تو چو باز پای بسته تن تو چو کنده بر پا --- تو به چنگ خویش باید که گره ز پا گشایی

چه خوش است زر خالص چو به آتش اندرآید --- چو کند درون آتش هنر و گهرنمایی

مگریز ای برادر تو ز شعله‌های آذر --- ز برای امتحان را چه شود اگر درآیی

به خدا تو را نسوزد رخ تو چو زر فروزد --- که خلیل زاده‌ای تو ز قدیم آشنایی

تو ز خاک سر برآور که درخت سربلندی --- تو بپر به قاف قربت که شریفتر همایی

ز غلاف خود برون آ که تو تیغ آبداری --- ز کمین کان برون آ که تو نقد بس روایی

شکری شکرفشان کن که تو قند نوشقندی --- بنواز نای دولت که عظیم خوش نوایی



***



در شراب مهر بارانی شدم --- غرق در رویاهای نورانی شدم

من نبودم آشنا با رمز و راز --- مست یك پیغام روحانی شدم

از سویدای دل محزون خویش --- طالب پیدای پنهانی شدم

هم نمی دانستم از سودای عشق --- از لب پیمانه شیدایی شدم

تا كه دیدم چهره ای از سوی یار --- سركشیدم از جام و مولایی شدم

چون نظر كرد آن پری رو بر دلم --- حافظ اسرار ربانی شدم

كیش مهر آمد به دل زد آفتاب --- آشنا با روح رحمانی شدم

در تب و تاب تكاپوی عدم --- وا رهیدم از خود و فانی شدم

چون نظر كردم جز از خویشم نبود --- مردم از بی نامی و نامی شدم

 




[ جمعه 6 بهمن 1391 ] [ 01:59 ب.ظ ] [ مسافر آسمان ] نظرات



      قالب ساز آنلاین